«Εκτελώ ολόκληρη τη σύνθεση παίζοντας μόνο με φυσικά στοιχεία» λέει ο Diego Stocco (που με προκαλεί να κάνω τον συνειρμό με το όνομά του με τέτοιες σαχλαμάρες που λέει), «χωρίς συνθεσάιζερ, χωρίς sampler, χωρίς επιπλέον ήχους». Και φτιάχνει ένα κομμάτι που θεωρεί «μουσική της φύσης», φτιαγμένο όμως τη βοήθεια της τεχνολογίας -γιατί αν δεν υπήρχε η τεχνολογία και η δυνατότητα να πειράξει τους ήχους, η χίπικη περφόρμανς του θα ήταν μια μούφα. Ακόμα και η κάμερα που τραβάει το βίντεο (και καταγράφει τους ήχους) τον βοηθάει να ολοκληρώσει το κομμάτι που αποτελείται από ήχους από φύλλα, κορμούς δέντρων, μέλια, ρύζια, καρύδες και φλούδες πορτοκαλιών και ονομάζεται Music from a Tree.
Παλιότερα είχε κάνει άλλο ένα με ήχους από ένα καθαριστήριο και πιο παλιά με τους ήχους από ένα μπονσάι. Εντάξει, δεν είναι και πρωτοπορία, τα έχουν κάνει ένα σωρό πριν από αυτόν, οι Matmos έκαναν ολόκληρους δίσκους με ήχους από ένα χειρουργείο στη διάρκεια μιας εγχείρισης πλαστικής και με ήχους από γκέι πορνοταινίες, ο Herbert είχε κάνει ένα δίσκο με ήχους από γουρούνια στο σφαγείο και θορύβους από τροφές, κι άλλοι αμέτρητοι έχουν δουλέψει με ήχους περιβάλλοντος, είναι τεράστια η λίστα, αλλά όλοι θεωρούσαν αυτό που έκαναν ηλεκτρονική μουσική και όχι «μουσική από τη φύση».
Τέλος πάντων, αυτά είναι τα δύο βίντεο.


Κι αυτό είναι ένα ωραίο κομμάτι του Τούρκου iSKELEKTOR που άργησα πολύ να πάρω είδηση.