petcityeleana_DSC4177

Εν αρχή ην η Ζίλντα… Η Ζίλντα ήρθε στη ζωή μου τον Σεπτέμβριο του 2008. Γυρνώντας σε διάφορα pet shop μήπως ξέρουν για κάποιο σκυλάκι  που να χαρίζεται, με ενημέρωσαν σ’ ένα από αυτά πως υπάρχει ένα μικρόσωμο «σαν κανίς» που το πήρε μια «κυρία» δώρο στην κόρη της και δεν το θέλει πια. Ήταν μια λευκή χνουδόμπαλα που δεν την άντεχε άλλο, περίπου δύο μηνών και την έλεγαν Σίσσυ (μα Σίσσυ;).Την πήρα αγκαλιά και φύγαμε. Το Σίσσυ φυσικά άλλαξε, έγινε Ζίλντα κι αυτό το τόσο ενοχλητικό πλάσμα που δεν άντεχε άλλο, είναι ένα από τα πιο ήσυχα σκυλάκια που υπάρχουν.
«Σαν κανίς» δεν έγινε ποτέ και για χρόνια πίστευα πως είναι κάποιο θεϊκό ημιαιμάκι, μέχρι που πριν περίπου δύο χρόνια σ ένα beach bar στη Σάμο μας πλησίασε κάποιος που μας ενημέρωσε ότι είναι «κοκόνι». Κοκόνα είναι σίγουρα, τώρα αν μας προέκυψε και καθαρόαιμο, λίγη σημασία έχει!

petcityeleana_DSC4194petcityeleana_DSC4179petcityeleana_DSC4112

Τώρα πια έχει φτάσει αισίως στα 7 (τον Ιούλιο έχει γενέθλια), είναι μεγάλη ψεύτρα καθώς ουρλιάζει όταν πάμε στον κτηνιάτρο (βλέπετε το κόψιμο των νυχιών για μας αντιστοιχεί σε κόψιμο ποδιού χωρίς αναισθησία), είναι παντελώς ξινή αν κάποιος την πάρει αγκαλιά απότομα (εξαιρούνται συνήθως οι άντρες στους οποίους πάει και κολλάει σαν βδέλλα) και παρά τα πέντε ολόκληρα κιλά της και το λουκ «σκύλος σαλονιού» δεν μασάει πουθενά. Τρέχει σαν το κατσίκι σε βράχους και βουνά, νευριάζει τρομερά με τα σκυλιά που δεν της μοιάζουν και φυσικά είναι σούπερ λιχούδα. Γενικά είναι πάρα πολύ υπάκουη και ήσυχη και συνήθως την βρίσκεις ανάμεσα στα πόδια μου, αλλά όταν δεν συμφωνεί με κάτι είναι απίστευτα επίμονη και ξεροκέφαλη και δεν πρόκειται να σου κάνει το χατίρι με τίποτα. Ως γνήσιο γκομενάκι γουστάρει αφάνταστα να την χτενίζεις, να την κουρεύεις και γενικά να την περιποιείσαι… Μάλλον είναι και το μοναδικό σκυλί που θεωρούσε πως ο «κώνος της ντροπής» που φορούσε όταν την στείρωσα της προσέδιδε στυλ και γούσταρε να τον φοράει. Αταξίες τρομερές δεν έχει κάνει εκτός από ένα βράδυ που έφαγε από το τραπεζάκι του σαλονιού ένα μπολάκι σοκολατάκια μαζί με τον περιτύλιγμα… Με εξαίρεση μια δηλητηρίαση που έπαθε αφού θεώρησε το ποντικοφάρμακο τρελή γκουρμεδιά και το καταβρόχθισε με αποτέλεσμα να κάνει ενέσεις για 10 μέρες με το αντίδοτο κι εγώ να έχω τρελαθεί από το άγχος μου, όλα κυλούσαν ήρεμα για το Ζιλντάκι μέχρι τον Οκτώβρη του 2013 όπου μπήκε στη ζωή μας ο Memphis…

petcityeleana_DSC4168petcityeleana_DSC4184 petcityeleana_DSC4183petcityeleana_DSC4187 petcityeleana_DSC4189

Μέσω τρελών συγκυριών καταλήξαμε με το αγόρι μου ένα βράδυ Τρίτης σε ένα παρκάκι στην Ηλιούπολη να περιμένουμε με αγωνία να γνωριστούμε με τον κύριο και την κοπέλα που τον φιλοξενούσε!
Λίγες μέρες αργότερα και μετά την πρώτη γνωριμία του με τη Ζίλντα (κατά την οποία δεν της έκανε καθόλου καλή εντύπωση) ο Memphis ήρθε να εγκατασταθεί μαζί μας. Οι πρώτες μέρες στο σπίτι ήταν αρκετά δύσκολες. Από εκεί που είχαμε ένα πολύ ήρεμο σκυλί αποκτήσαμε ένα σκυλί με σχεδόν κατάθλιψη από τον ερχομό του σίφουνα Memphis, που δεν την άφηνε σε ησυχία καθώς ήθελα απελπισμένα να παίξει μαζί της, τις δάγκωνε τα αυτιά, πήγαινε να ξαπλώσει μαζί της και την ακολουθούσε συνεχώς από πίσω. Ως ξινή βέβαια η Ζίλντα δεν ήθελε τίποτα από όλα αυτά. Αν ήταν στο χέρι της θα τον ξαναπέταγε στο σκουπίδια που είχε βρεθεί στην Ηλιούπολη! Με τον καιρό η σχέση τους φυσικά καλυτέρεψε. Δεν είναι τα σκυλιά που θα κοιμηθούν μαζί αγκαλιά αλλά πια έχουν μια σχέση εξάρτησης. Ό,τι κάνει ο ένας πρέπει οπωσδήποτε να το κάνει και ο άλλος, κι όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι ξεκίνησε φυσικά από το Memphis που άρχισε από πολύ νωρίς να κάνει ό,τι και η Ζίλντα. Είναι τεράστιος αλήτης! Έχει κάνει απίστευτες ζημιές ξεκινώντας με φάγωμα τοίχου, εξελίσσοντάς το σε «σήμερα θα φάω τα καλώδια της μηχανής του μπαμπά που χρονολογείται από το 1952, αλλά δεν πειράζει είμαι όμορφος και με αγαπάνε» και πολλά άλλα, συμπεριλαμβανομένου και του επικού σχεδίου εξόντωσης του Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Παρ όλα αυτά, ο Memphis είναι ο έρωτας μου, το αγόρι μου! Αυτό που έχω πάθει με αυτόν τον τύπο δεν περιγράφεται. Τον σκέφτομαι συνέχεια και μου λείπει τρομερά όταν δεν είμαι μαζί του. Είναι επίσης απίστευτα γλίτσας και κλάψας. Μπορεί για παράδειγμα να καθόμαστε και να μην τον κοιτάμε ή να μην του δίνουμε σημασία (καμιά φορά γίνεται και αυτό) και να κάτσει απέναντί μας και να κλαίει για όλο αυτό το κακό που τον βρήκε. Όταν είμαστε έξω μαζί και απομακρύνομαι από το οπτικό του πεδίο κλαίει και δεν ξεκολλάει τα μάτια του από την κατεύθυνση που έφυγα. Βέβαια, όταν συναντιόμαστε ξανά, ζούμε στιγμής μεγάλης επανένωσης!
Ο Memphis είναι ένας χαρούμενος σκύλος! Παίζει σαν τρελός με τα πιο απλά πράγματα ή τρέχει γύρω-γύρω χωρίς κανέναν απολύτως λόγο μόνο και μόνο για να τον καμαρώσεις! Το πιο σημαντικό όμως πράγμα που έκανε σ’ εμένα είναι πως μέσα στα υπέροχα μάτια του είδα όλα τα σκυλιά του κόσμου… Όλα τ άσχημα, βρόμικα, πεινασμένα, αγριεμένα ή φοβισμένα σκυλιά, είναι ένας Memphis που ποτέ δεν σώθηκε!

petcityeleana_DSC4143 petcityeleana_DSC4146 petcityeleana_DSC4147petcityeleana_DSC4114petcityeleana_DSC4109 petcityeleana_DSC4104 petcityeleana_DSC4102 petcityeleana_DSC4100 petcityeleana_DSC4094petcityeleana_DSC4126 petcityeleana_DSC4143petcityeleana_DSC4123

Είναι οι κολαούζοι μου, η παρέα μου και οι σύντροφοί μου και όχι δεν αντικαθιστούν την ανθρώπινη παρέα αλλά είναι πολλές οι φορές που προτιμώ να είμαι μαζί τους παρά οπουδήποτε αλλού!