Σ’ ένα από τα ελάχιστα πλέον χυτήρια που μετρά σήμερα η Αττική βρήκα τον κύριο Γιάννη. «Από δώδεκα χρονών» μου λέει «είμαι σε αυτή τη δουλειά την έμαθα από τον πατέρα μου. Όλα περνάνε από τα χέρια μου. Από το να τυπώσω τα αντικείμενα στο χώμα, να ανάψω το καμίνι για να λιώσω το μέταλλο ,τη χύτευση μέχρι την επεξεργασία τους. Εδώ μπορούν να ξαναζωντανέψουν παλαιά και καινούργια αντικείμενα, είτε είναι από μέταλλο. πηλό, ξύλο, σχεδόν τα πάντα. Επίπονη δουλειά χρειάζεται υπομονή, γερά νευρά και σίγουρα μεράκι. Το ότι η δουλειά έχει πέσει δεν τον πτοεί.

xytirio (8)

«Υπάρχει ακόμα αρκετός κόσμος» μου εξηγεί «που επιμένει στο χειροποίητο, για αυτό είμαι ακόμα εδώ»..

Ήπιαμε τρεις τσικουδιές και έφυγα.

xytirio (1) 442 copy1 167 copy1xytirio (3) 419 copy1 277 copy1 106 copy1 068 copy1 461 copy1 xytirio (2) xytirio (7) xytirio (9) xytirio (6) xytirio (5) phoca_thumb_l_roptra1 copy1

 

Κείμενο και φωτογραφίες: Orestes Anton