Erlend Oye-Legao

Ο Erlend Oye είναι ένας από τους δυο Kings of Convenience που πριν από καμιά δεκαριά χρόνια ήταν το πιο cool συγκρότημα της σκανδιναβικής ποπ και μαζί με τις κυκλοφορίες της Telle Records και την αισθητική ΙΚΕΑ ήταν ο ορισμός της χιψτεριάς πριν η λέξη χίψτερ γίνει «παλιολέξη» . Μετά έγινε DJ και έβγαζε καταπληκτικά mixtape στα οποία τραγουδούσε καραόκε. Μετά έκανε τους Whitest Boy Alive. Ο Erlend Oye πριν από δυο χρόνια βρέθηκε για μια συναυλία στη Ορτυγία της Σικελίας και ξετρελάθηκε. Αγόρασε ένα σπίτι στις Συρακούσες και μετακόμισε εκεί με τη μάνα του. Άρχισε να τραγουδάει ιταλικά και αυτή τη στιγμή μαζεύει υλικό για να κυκλοφορήσει το πρώτο ιταλικό άλμπουμ του. Στο μεταξύ, πέρσι, διέλυσε τους Whitest Boy Alive και κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του με τίτλο Legao με ένα ρέγγε συγκρότημα από την Ισλανδία που ακούγονται σαν άραβες ή σαν ινδοί, τους Hjálmar. Ο δίσκος που ηχογραφήθηκε στο Ρέικιαβικ και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο πέρασε σχεδόν απαρατήρητος αλλά είναι πολύ καλός κι είναι κρίμα –είναι πιο καλός από αυτό που περιμένεις όταν ακούς τη λέξη ρέγγε και σίγουρα πολύ καλύτερος από αυτούς που είχε βγάλει με τους Whitest Boy Alive.

Erlend-Oye-LEGAO Erlend4

Έχει όμορφα ποπ τραγουδάκια σαν το Garota

ή το Bad Guy Now

που οι ίδιοι ονομάζουν ρέγγε αλλά δεν είναι και τόσο. Ψάξε να τον βρεις, δεν είναι και καμία δισκάρα, αλλά αξίζει.

beatspacek 5021392879192

Beat Spacek-Modern Streets

Η πορεία του Steve Spacek από το Curvatia και το Vintage Hi-Tech με τους άλλους δύο Spacek μέχρι τις συνεργασίες με τον J Dilla και τους Africa HiTech με τον Mark Prichard είναι πολύ εντυπωσιακή, παρόλο που ποτέ δεν έγινε «πρώτο όνομα». Ποτέ δεν είναι αργά. Αυτό το περίεργο μίγμα που παίζει από το 2001 με ένα σωρό στοιχεία από χιπ χοπ, σόουλ, σπασμένα beat και ό, τι να ’ναι έχει πάρει τα βουνά στο νέο του δίσκο ως Beat Spacek. Το Modern Streets είναι ένας δίσκος που στο μεγαλύτερο μέρος του φτιάχτηκε στο iPhone και στο iPad του και περιέχει την εξέλιξη της μοντέρνας σόουλ με τη χρήση της νέας τεχνολογίας με ήχους που δεν ξέρεις πώς να χαρακτηρίσεις. Από τη μία ακούγονται σαν σόουλ από ένα μακρινό μέλλον με συνοδεία μεταλλαγμένου drum n bass και broken beat, από την άλλη είναι σαν τρυφερές στιγμές ερωτευμένων εξωγήινων που ανταλλάσσουν καντάδες σε διαστημικούς σταθμούς. Κάπως έτσι ξεκινάει. Μετά γίνεται σκοτεινός και νομίζεις ότι διασκευάζει Joy Division με nintento και εκεί που αναρωτιέσαι τι στο καλό είναι αυτό που παίζει, ξαναγίνεται τρυφερός και αμολάει καψούρα με μια φωνή που λιώνει πίσω από λαχανιασμένα μπλιμπλίκια, nu wave και ένα αλλόκοτο πανκ. Το Modern Streets είναι ένας απίθανος δίσκος. Οι ανωμαλίες στον ρυθμό που στο πιο μεγάλο μέρος του δίσκου θυμίζουν remix των Autechre σε σόουλ κομμάτια, οι πειραγμένες στροφές που κάνουν τα κομμάτια να τρέχουν και η βελούδινη φωνή του είναι ένας συνδυασμός ακαταμάχητος που με κάθε τραγούδι γίνεται όλο και πιο συναρπαστικός.

avatars-000007407604-x1m24i-t500x500

Petite Noir-The King of Anxiety

Ο Yannick Ilungai είναι από το Cape Town και στα 24 του έχει προλάβει να περάσει από την μπάντα της ενορίας του, από metal gore μπάντα, από ένα chillwave σχήμα και από διάφορα όργανα για να καταλήξει σόλο ως Petite Noir. Στο πρώτο επίσημο EP του μαζεύει όλες τις μουσικές εμπειρίες του και κάνει ένα μουσικό χαρμάνι με πολύ όμορφα τραγούδια. Τραγούδια που μοιάζουν με καλές στιγμές των U2 και των TV on The Radio αλλά με πολύ Αφρική μέσα τους. Έχει κι αυτή την «θρησκευτική» φωνάρα που τα απογειώνει και σου φτιάχνει τη διάθεση όσο κακόκεφος κι αν είσαι.

Άκου αυτό

Κι αυτό

Και ψάξε να βρεις το EP. Και να τον έχεις υπόψη, αυτή τη στιγμή ηχογραφεί το άλμπουμ του.