Εκατοντάδες αποτυπώματα χεριών, ποδιών, αιδοίων, οπισθίων, κνήμες, γόνατα, βυζιά, πέη, πάνω σε χαρτί και καμβά, ξύλο και λαμαρίνα, στα χρώματα του μαύρου, του μπλε, του κόκκινου, του άσπρου σε μαύρο φόντο ενίοτε. Καμπύλες εξαίσιων γυναικών, συχνά διάσημων μανεκέν της πασαρέλας, αλλά και του ίδιου του καλλιτέχνη. Ο εικαστικός Haris Lithos καταγράφει τα ίχνη ανθρώπων που συνάντησε, που διαλογίστηκε μαζί τους, που θαύμασε, που ερωτεύτηκε. «Τα χνάρια που μένουν» μου επισημαίνει και μου υπενθυμίζει τον στίχο του Ρίτσου, από το ποίημα Νόημα της απλότητας: Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Σαν να αποτελεί γι’ αυτόν το μεγαλύτερο έναυσμα του στο προσωπικό του στυλ και στη φόρμα των έργων του, στην διάθεση του να φέρει το θεατή σε μια θέση να σμίξει νοερά με τα ίχνη ξεχωριστών και αγαπημένων του ανθρώπων. Σα να θέλει να μηδενίσει την χρονική και τη φυσική απόσταση ανάμεσα στους μεν και στους δε.

HARRISLITHOS7 HARRISLITHOS4 HARRISLITHOS2 HARRISLITHOS12 HARRISLITHOS11

Μεγαλωμένος στα Χανιά, σε ηλικία καθοριστική για αποφάσεις έκανε ένα πέρασμα από τη Θεσσαλονίκη, όπου κάποιες συναντήσεις έμελλαν να του ανοίξουν το δρόμο και την πορεία του στη ζωγραφική. Μία από τις σημαντικότερες, και η οποία τον έστρεψε οριστικά στη δημιουργία ήταν ο Γιώργος Λαζόγκας που λειτούργησε ως μέντορας και δάσκαλος στον προσανατολισμό του ως εικαστικό. Έτσι, ο σημαντικός ζωγράφος λειτούργησε καταλυτικά στο να απελευθερώσει όλα όσα η σκέψη και η μνήμη του Χάρη Λίθου κατέγραφαν από την παιδική του ηλικία ακόμα. Μια κατεπείγουσα ανάγκη να φτιάξει κάτι αυθεντικό που είχαν σαφείς αισθητικές επιρροές και αναφορές στον Λαζόγκα αλλά και στον Cy Twombly.

Έχοντας δουλέψει με ένα αδιανόητα μεγάλο αριθμό μοντέλων -περί τα χίλια-, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για βαθύτερη μελέτη πάνω στο θέμα, ομολογεί ότι κάποια του πρόσφεραν την ευχαρίστηση της εντελώς νέας εμπειρίας και κάποια άλλα απλώς επαναλαμβάνονταν σαν άψυχα σώματα. Και συμπληρώνει: «Μέσα στους ανθρώπους μπορείς να βρεις το κοινότυπο, μπορείς να βρεις όμως και το μοναδικό. Προσπαθώ να ανακαλύψω κάποια στοιχεία στην προσωπικότητα και στην ιστορία του κάθε ατόμου με το οποίο δουλεύω. Η προσωπικότητα διαλογίζεται με την ιστορία της ζωής του και σημεία της ιστορίας σχετίζονται με κάποια μέρη του σώματος. Εκείνα τα σημεία καταγράφω, τα σημεία που μαρτυρούν μια ιστορία.» Από την άλλη, είναι πασιφανής η εμμονή του στο να καταγράφει « τους ωραιότερους γυναικείους κώλους – το ποιο αγαπημένο σημείο στο σώμα μια γυναίκας » όπως ο ίδιος μου είχε πει κάποτε αλλά και να επιδεικνύει το (φανερά υπερμεγέθες ) πέος του – κυρίως σε στύση καταγράφοντας έτσι όπως λέει « μια σύντομη, ένδοξη, αλλά μάταιη ιστορία, την ιστορία της Καύλας και του “Ερωτα».

HARRISLITHOS6 HARRISLITHOS5  HARRISLITHOS8 Screen Shot 2014-05-03 at 8.44.01 PM unnamed2

Κείμενο: Χρήστος Παρίδης

Follow us on facebook: https://www.facebook.com/grekamag

Follow us on instagram: http://instagram.com/grekamag